10 Ιουν 2012

μικρη μου νεραιδα......

                                                                               
  
Ετρεμαν τα χερια...
στο παρθενο τους αγγιγμα...
στρογγυλοκαθισε ο Θεος στο κεντρο μας...
κι οι αχτιδες λικνιζονταν ακουραστα γυρω μας...
ωκεανους εχτιζαν στα ματια...
ποτιστηκαν τ' αγονα χαντακια...
βλαστησαν τα πετρωματα των κυτταρων...
μικρη μου "νεραιδα"...
χαρισες την ζωη...
απ' την Ζωη σου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

    Οι ευχές… Χρονιάρες μέρες (λέμε τώρα!)  κι εγώ μουλάρωσα. Δε θέλω να δώσω ευχές ούτε να πάρω! Μια κακία με δέρνει αλύπητα. Προσ...