Ανοιξα τα ματια μου κι ειχα μπροστα μου
μια καταγαλανη θαλασσα
χαμογελασε το χειλι μου .....
το καραβι μου ειχε ροτα στο λιμανι σου....
σαγηνη εκχυνοτανε στα σωθηκα μου
η κουκιδα....εγινε εικονα....
ενας ολοκαθαρος καμπος με ευδωδιαστα ζουμπουλια
η αυρα που με οδηγουσε....
ψυθιριζε....
πολυ ομως...!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου