21 Σεπ 2010



Ξάφνου μέσα στο σκοτάδι άναψε ένα φως
χερουβείμ, σεραφείμ σ' έφεραν στη γη
το φεγγάρι αρμενίζει στων ματιών σου την πηγή.

Νύχτα μέσα στα μάτια σου
νύχτα και στην καρδιά σου
ο έρωτας κοιμήθηκε μέσα στην αγκαλιά σου.

Καταπράσινα τα φύλλα τώρα σε φιλούν
χερουβείμ, σεραφείμ γλυκοτραγουδούν
είσαι ο πόνος ο μεγάλος, τύραννός μου και καημός.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

    Οι ευχές… Χρονιάρες μέρες (λέμε τώρα!)  κι εγώ μουλάρωσα. Δε θέλω να δώσω ευχές ούτε να πάρω! Μια κακία με δέρνει αλύπητα. Προσ...