σιωπηλος

12 Σεπ 2010

για την πηνελοπη....και τον οδυσσεα..

καθε ενας και καθεμια...κρυβουμε εναν οδυσσεα και μια πηνελοπη μεσα μας....
την ιθακη μας ψαχνουμε....ας μην αναλωνομαστε στον τερματισμο...μα μονο στο ταξιδι κι οτι το κανει υπεροχο!!

9 Σεπ 2010

5 Σεπ 2010

Πάει πολύς καιρός που είχα να εμφανιστώ στο χώρο αυτό...λόγοι πολλοί με κράτησαν μακριά, μα δε ξέχασα ποτέ τη διαδικτυακή αυτή γωνιά μου, το χώρο που με ανάπαυε κάθε φορά που κατέθετα κάτι από το είναι μου...
Συνεχίζουμε λοιπόν...με το βλέμμα μπροστά...φίλοι μου θα περάσω κι απο τα "σπιτάκια" σας...να δω τι μου κάνετε...ελπίζω να είστε όλοι καλά!

4 Φεβ 2010

ΣΑΣ ΑΦΗΣΑ ΜΗΝΥΜΑ...

Άκουσα σήμερα το Διονύση Τσακνή να εξηγεί πώς το συγκεκριμένο ποίημα της Κικής Δημουλά, δέθηκε κάποια στιγμή με ένα από τα τραγούδια που ο ίδιος έγραψε και γιατί!
Με συγκίνησε και σκέφτηκα να το μοιραστώ...
Τουλάχιστο, με όσους από εσάς θα το θελήσετε...

Να είστε καλά

ΣΑΣ ΑΦΗΣΑ ΜΗΝΥΜΑ
Ἐμπρὸς ἐμπρὸς μὲ ἀκοῦτε; Ἐμπρὸς
ἀπὸ μακριὰ τηλεφωνῶ. Δὲν ἀκούγομαι
τί, ξεφορτίστηκε ἡ ἀπόσταση;
Ἀπὸ κινητὸ διάστημα μιλᾶτε;
Νὰ ξαναπατήσω τὸ μηδέν; Κι ἄλλο;
Μὲ ἀκοῦτε τώρα;
Ναὶ μου δίνετε σᾶς παρακαλῶ τὴ μαμά μου;
Τί ἀριθμὸ πῆρα; Τὸν οὐρανὸ
αὐτὸν μοῦ ἔχουν δώσει. Δὲν εἶναι κεῖ;
Μπορῶ νὰ τῆς οὐρλιάξω ἕνα μήνυμα;
Εἶναι μεγάλη ἀνάγκη πεῖτε της
εἶδα στὸν ὕπνο μου ὅτι πέθανε κι ἐγὼ
μικρὸ παιδὶ κατουρημένο γοερὰ
μούσκεμα ὁ φόβος ὡς ἀπάνω
κι ἀκόμα νὰ στεγνώσει.

Νὰ ῾ρθεῖ νὰ τὸν ἀλλάξει.

Ἂν δὲν μπορέσει, τῆς λέτε ἀκόμα ὅτι

ὡρίμασε ἐκείνη ἡ παλιὰ φοβέρα της
πὼς θὰ μὲ φάει ὁ γέρος ἂν δὲν τελειώσω
τὸ φαγητό μου.
Ὡρίμασε ἔγινα γεῦμα γήρατος.
Ὄχι σὲ ταβερνάκι ὀνείρου.
Σὲ κάποιο λαϊκὸ μαγέρικο ποὺ ἄνοιξε
ὁ καθρέφτης.