ευτυχες το νεον ετος...!!!

ευχούλες....!!!

Όμορφα Χριστούγεννα......με την ευχή για χρόνια καλά όπως τα θέλει ο καθένας μας!!!

ααααααααααααααααα!!!....και κάτι ακόμη....ας αφήσουμε για λίγο τα πληκτρολόγια και τις οθόνες...ας βγούμε έξω...να μοιράσουμε χαμόγελα...να φιλήσουμε....να αγκαλιάσουμε...ανθρώπους, που ίσως το έχουν μεγαλύτερη ανάγκη απο μας...

Δεν χρειάζεται να έχουμε παγκόσμιες ημέρες για να τα θυμόμαστε...!!!

Με την ευκαιρία του εορτασμού της Παγκόσμιας ημέρας παιδιού στις 11 Δεκεμβριου, ας σκεφτούμε όχι μόνο τα παιδιά μας, αλλά και τα παιδιά όλου του κόσμου ανεξαιρέτου χρώματος και φυλής, σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη και αν ζουν. Ας σκεφτούμε τα παιδιά που έχουν εξαναγκαστεί στην παιδική εργασία, που δεν έχουν όχι μόνο τετράδια και βιβλία, αλλά δεν έχουν εμβόλια και το σημαντικότερο δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό. Παιδιά που στηρίζουν τις ελπίδες τους σε εθελοντές γιατρούς, ιεραποστολές και οργανώσεις όπως η Actionaid που φροντίζουν για την τυπική αναδοχή των παιδιών προκειμένου να καλυφθούν πάγιες ανάγκες τους. Σε όλους μας αρέσει να μιλάμε στα παιδιά, μα σπάνια ακούμε τι προσπαθούν να μας πουν πραγματικά και ακόμα σπανιότερα αφουγκραζόμαστε τις ανάγκες τους. Σήμερα λοιπόν ας σωπάσουμε εμείς οι μεγάλοι και ας δώσουμε το λόγο στα παιδιά. Και να τι θα μας έλεγαν αν μπορούσαμε να τα ακούσουμε: Αν ζω μέσα στην κατανόηση, μαθαίνω να έχω υπομονή. Αν ζω μέσα στη δικαιοσύνη, μαθαίνω να είμαι δίκαιος. Αν ζω μέσα στην ασφάλεια, μαθαίνω να πιστεύω. Αν ζω μέσα στην κριτική, μαθαίνω να κατακρίνω. Αν ζω σε εχθρικό περιβάλλον, μαθαίνω να καυγαδίζω. Αν ζω μέσα στην ντροπή, μαθαίνω να αισθάνομαι ένοχος. Αν με δέχονται όπως είμαι, μαθαίνω να βρίσκω την αγάπη μέσα στον κόσμο. Η Χάρτα των δικαιωμάτων του παιδιού αναφέρει: Δικαιούμαι να έρθω στη ζωή. Δικαιούμαι να υπάρξω. Δικαιούμαι να μεγαλώσω σε έναν κόσμο χωρίς βία και φτώχεια. Δικαιούμαι να ζήσω σε έναν κόσμο που σέβεται και προστατεύει το φυσικό περιβάλλον. Δικαιούμαι να έχω ελεύθερη πρόσβαση στον μαγικό κόσμο της γνώσης. Δικαιούμαι να έχω ελεύθερο χρόνο και χώρο για να παίζω. Δικαιούμαι να μάθω τί είνα καλό για την σωματική και ψυχική μου υγεία. Δικαιούμαι να περνάω αρκετό χρόνο με τους γονείς μου. Δικαιούμαι να ζήσω με αθωότητα και ανεμελιά τα παιδικά μου χρόνια. Δικαιούμαι να ζήσω σε μιά κοινωνία που προστατεύει τα προσωπικά μου δεδομένα. Δικαιούμαι έναν κόσμο ανθρώπινο, δίκαιο και ειρηνικό. ΄Εναν κόσμο στον οποίο θα μεγαλώσουν αύριο τα δικά μου παιδιά. (Πηγή UNICEF) Τα παιδιά δικαιούνται να ζουν σε ένα ειρηνικό, ασφαλές και υγιές περιβάλλον για να βιώσουν με αξιοπρέπεια τα παιδικά τους χρόνια. Ένα περιβάλλον στο οποίο δεν θα λείπει το νερό,. καθαρός αέρας για να αναπνέουν. Ας φροντίσουμε όλοι μας να κάνουμε αυτό το πολύτιμο δώρο στα παιδιά μας. Ας τους χαρίσουμε τα όμορφα πράσινα δάση μας, τις κρυστάλλινες πηγές, τις λαμπερές θάλασσες, τον καθαρό αέρα. Δώρα τόσο πολύτιμα και τόσο μοναδικά όπως τα ίδια τα παιδιά.

Καλά.....Χριστούγεννα...!!!....

Παραμονή Πρωτοχρονιάς.
Απόψε μες στο χιόνι
σπίρτα στο δρόμο εσύ πουλάς,
και είσαι τόσο μόνη.
Χρόνια πολλά, χρόνια καλά,
χρόνια ευτυχισμένα,
κι αν περισσεύει μια δραχμή,
σκεφτείτε με και μένα.

Μα ποιος να σταθεί να κοιτάξει, τα σπίρτα σου ποιος να σκεφτεί;
Νυχτώνει σε λίγο, νυχτώνει, διαβάτες περνούν βιαστικοί.

Ένα σπιρτάκι άναψε
μέσα στ άσπρα δάχτυλα της,
πορτοκαλένιο άστραψε
το χιόνι ολόγυρα της.
Και ξάφνου, μπρος στα πόδια της,
μια σόμπα ασημένια
είδε να καίει μια φωτιά
ζεστή μαλαματένια,
και το ποτάμι το βαθύ
που ήταν παγωμένο,
έλαμψε σαν παράθυρο
τη νύχτα φωτισμένο.

Και μες στο βυθό εκεί κάτω, νεράιδες αρχίσαν χορό.
Μα σβήνει το σπίρτο και πέφτει σιωπή και σκοτάδι λευκό.

Ανάβει ολόκληρο κουτί,
κι ακούστηκε κιθάρα,
κι έσταζε φως του γεφυριού
η πέτρινη καμάρα.
Και ήρθε μέσα από το φως,
όπως στα όνειρα της,
η μάνα της με τα φιλιά
και τη ζεστή αγκαλιά της.

Μανούλα κι εσύ, μη μ αφήσεις μονάχη τη νύχτα αυτή.
Φοβάμαι κρυώνω εδώ πέρα. Αχ, πάρε με τώρα μαζί.

Παραμονή Πρωτοχρονιά.
Τώρα ποιος τη θυμάται;
Αχ, δε τη σκέφτηκε κανείς,

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΗ....

αγαπητε αγιε Βασιλη !!! ειμαι ο δημητρης ,και ειμαι σιγουρος οτι με θυμασαι γιατι σου γραφω καθε χρονο ! αλλωστε ξερεις ποσο σημαντικο ειναι αυτο για μενα ...

φετος προσπαθησα πολυ να γινω καλυτερος ,να συgχωρεσω ανθρωπους που με πληγωσαν , να μην κανω λαθη και να πληγωνω και γω ατομα που ειναι γυρω μου ,πιστευω να το πετυχα εστω και λιγο ,,αλλωστε με βοηθησε πολυ το περσινο σου δωρο θυμασαι?? σου ζητησα ΥΠΟΜΟΝΗ μου την εδωσες και σ ευχαριστω πολυ!

Τα τελευταια πεντε χρονια σου ζητω δωρακια που τα εχω πραγματικα αναγκη ολη την χρονια τα χρειαζομαι και ανυπομονω να ερθει η ωρα να σου γραψω! θυμαμαι.....το πρωτο πανακριβο δωρο που σου ζητησα πριν πεντε χρονια...ΑΓΑΠΗ... και μου την εφερες ε...πηρα δυναμη και ειχα τοση να δωσω ! στα παιδια μου ,,τους γονεις μου ...στους συναδελφους στους φιλους εγινα μια μεγαλη καρδια που αγκαλιασε τα παντα !!Ολη την χρονια προσπαθουσα να βρω δυναμη ν αντεξω τα παντα... οταν δινεις αγαπη πολλες φορες πληγωνεσε δεν τα καταφερα καλε μου και την επομενη χρονια σου ζητησα ΑΝΤΟΧΗ ! Σ ευχαριστω ηταν κατι πολυτιμο για μενα και με βοηθησε,,δεν εκλαιγα τοσο οταν ατομα που αγαπουσα και αγαπω ηταν μελαγχωλικα...οταν μου ζητουσαν να τους δωσω χαρα το εκανα και πιστευω να τα καταφερα εστω και λιγο ...Μια χρονια σου εγραψα μονο δυο σειρες ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΟΥ δεν ζητησα τιποτα και ηθελα τοσα πολλα ολα οσα εδινες ηταν πολυτιμα ημουν εγωιστης που σκεφτικα εστω και για μια στιγμη να σου ζητησω να γινω αγιος βασιλης... συγγνωμη ηταν απο την αγαπη που ειχα για τους γυρω μου και ηθελα να χαριζω να χαριζω σε ολους αισθηματα και πολυτιμα αγαθα για να ειναι ευτυχισμενοι!!!δεν περιμενα κατι και ηταν τοση η χαρα μου τοτε που βρηκα διπλα στο τζακι ενα δωρο... ενα κουτακι για μενα δεν πολυκαταλαβα τι εκρυβε ομως αλλαξα εντελως απο τοτε ΘΑΡΡΟΣ ηταν σε παρακαλω πες μου ειμαι σιγουρος !!σε κουρασα γλυκιε μου αγιε ....Φετος θελω να σου ζητησω ενα πιο ακριβο δωρακι,,ΧΑΜΟΓΕΛΟ,, κοκκινο σαν το παλιο κρασι υποσχομαι οτι θα το φορεσω ,την ημερα για να με βλεπουν οι ανθρωποι γυρω μου και ν αλλαζει η διαθεση τους ! και την νυχτα θα το φοραω για να ομορφαινουν τα ονειρα μου και να ξυπναω χαρουμενος !!!!Δεν χρειαζεται να το τυλιξεις σε πολυχρομο κουτι με χρωματιστες κορδελες ...θα περιμενω....

ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Αν είσαι.....

Αν είσαι μια μικρή παραπονεμένη πέτρα
σε μια ερημιά
Αν είσαι ένα μοναχικό κυκλάμινο
στο βουνό
Αν είσαι ένα ξεχασμένο άστρο στον ουρανό
πού θες να το ξέρω;

Αν είσαι μια βραδινή βροχή
στη θάλασσα
Αν είσαι ένας βαπορίσιος καπνός
στο πέλαγος
Αν είσαι ένα παλιό εικόνισμα σε μια εκκλησιά
που θες να το ξέρω;

Αν είσαι ένα αγκάθι στην καρδιά μου
εγώ που σ' αγαπώ
πώς θες να το ξέρω;

Στίχοι: Νίκος Καρύδης
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Πρώτη εκτέλεση: Κώστας Καράλης

κι ομως......

……ειδες που τα λογια παντα ερμηνευονται
διαφορετικα
γι αυτο διαλεγω τετοιου ειδους…
που να μην με καταλαβαινουν ευκολα
να αγωνιζονται γι αυτό…..
…..γλυκια μου
μου φαινεται πως αρχιζει το ξετυλιγμα του μιτου μου
κοντα στο τζακι
με μισογεματο ποτηρι
και τα μαξιλαρια να ζοριζονται απο την πιεση
και την ανησυχια
εν πασει περιπτωσει
ελεγα κατι για μιτο……

για μινωταυρο που βιασε μια προσωπικοτητα
και εμεινε καιρο σε καταστολη
λογω του οτι ειναι κι ενας μαλακοευαισθητος
κι αυτο τον εκανε ευαλωτο
εκμεταλλευσιμο
και στο τελος
να βρισκεται στον πατο ενος πηγαδιου
μα κι απο εκει
φαινοταν το φως καπου μακρια
ξανα αγωνας για ανοδο
αντε στην ανηφορα το μουλαρακι
να τραβα…..

και τωρα ναναι εδω καπου κοντα σε ενα τζακι με μια λαμψη στο βλεμμα
ισως απο τη φλογα του τζακιου
ισως απο τη μυστηριωδη φλογα της βασιλισσας που ειναι κοντα του
ισως κι απο τα δυο….
Ματιες σπινθηροβολες ανταλασσονται μπροστα στη θρακα…που τριζοβολα
Αντανακλασεις φωτεινες οχι μονο φυσικες μα ψυχικες αγγιγματα καρδιων
Ανασες ζωης ……
Βαλε κι αλλο ποτο….τελειωσαμε το μπουκαλι παμε για το τριτο σου λεω…
Καπνος μας καλυψε σα πεπλο νυχτερινο..ανοιγω παραθυρο κι η ασημοσκονη του φεγγαριου…ορμα μας αγκαλιαζει τρυφερα…χαιδευει το ειναι μας….ειναι η αγκαλια μας….
Τυλιγομαστε μεσα στη σιωπη τα ματια μας μενουν στυλωμενα του ενος στον άλλο δε θελουν να απομακρυνθουν….
Τα ματια μια αγκαλια…….
Κι όμως δεν ηταν ονειρο……………….