4 Φεβ 2010

ΣΑΣ ΑΦΗΣΑ ΜΗΝΥΜΑ...




Άκουσα σήμερα το Διονύση Τσακνή να εξηγεί πώς το συγκεκριμένο ποίημα της Κικής Δημουλά, δέθηκε κάποια στιγμή με ένα από τα τραγούδια που ο ίδιος έγραψε και γιατί!
Με συγκίνησε και σκέφτηκα να το μοιραστώ...
Τουλάχιστο, με όσους από εσάς θα το θελήσετε...

Να είστε καλά

ΣΑΣ ΑΦΗΣΑ ΜΗΝΥΜΑ
Ἐμπρὸς ἐμπρὸς μὲ ἀκοῦτε; Ἐμπρὸς
ἀπὸ μακριὰ τηλεφωνῶ. Δὲν ἀκούγομαι
τί, ξεφορτίστηκε ἡ ἀπόσταση;
Ἀπὸ κινητὸ διάστημα μιλᾶτε;
Νὰ ξαναπατήσω τὸ μηδέν; Κι ἄλλο;
Μὲ ἀκοῦτε τώρα;
Ναὶ μου δίνετε σᾶς παρακαλῶ τὴ μαμά μου;
Τί ἀριθμὸ πῆρα; Τὸν οὐρανὸ
αὐτὸν μοῦ ἔχουν δώσει. Δὲν εἶναι κεῖ;
Μπορῶ νὰ τῆς οὐρλιάξω ἕνα μήνυμα;
Εἶναι μεγάλη ἀνάγκη πεῖτε της
εἶδα στὸν ὕπνο μου ὅτι πέθανε κι ἐγὼ
μικρὸ παιδὶ κατουρημένο γοερὰ
μούσκεμα ὁ φόβος ὡς ἀπάνω
κι ἀκόμα νὰ στεγνώσει.

Νὰ ῾ρθεῖ νὰ τὸν ἀλλάξει.

Ἂν δὲν μπορέσει, τῆς λέτε ἀκόμα ὅτι

ὡρίμασε ἐκείνη ἡ παλιὰ φοβέρα της
πὼς θὰ μὲ φάει ὁ γέρος ἂν δὲν τελειώσω
τὸ φαγητό μου.
Ὡρίμασε ἔγινα γεῦμα γήρατος.
Ὄχι σὲ ταβερνάκι ὀνείρου.
Σὲ κάποιο λαϊκὸ μαγέρικο ποὺ ἄνοιξε
ὁ καθρέφτης.

4 σχόλια:

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Ο κύκλος...το ταξίδι, αν θέλεις, της ζωής και η απόγνωση της μοναξιάς.
Kαι ναι, συγκλονίζει και φυσικά εξαρτάται από τη στιγμή που θα σε πονέσουν σαν καρφιά... μια-μια οι λέξεις του κειμένου.
Καλό σου Σ/Κ!

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

αχτίδα είπε...

Πρώτη φορά το άκουγα μου αρέσει ο Τσακνής.Ο πόνος της καθημερινότητας με τη μοναξιά μαζί παρέα..ότι πιο φοβερό, δεν μπορώ να νοιώθω μοναξιά γύρω μου.Ωραίο το σαξόφωνο που ακούγεται! Καλό ΣΚ φίλε μου .

α ν ε μ ω ν α είπε...

πέρασα για μια καλησπέρα Δημήτρη μου
τι κάνεις?!!
Μου έλειψες πολύ..

α ν ε μ ω ν α είπε...

Καλή Ανάσταση, καλό Πάσχα. Ο Χριστός ας μας δώσει την δύναμη για την δική μας ανάσταση, από το σκοτάδι στο φώς.

Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη!
Πολλές ευχές